Dębica

Dębica – miasto w województwie podkarpackim, siedziba powiatu dębickiego, nad rzeką Wisłoką, na północnym skraju Pogórza Strzyżowskiego. Przed 1945 rokiem Dębica należała do województwa krakowskiego, po zakończeniu II wojny światowej weszła w skład nowo utworzonego województwa rzeszowskiego. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa tarnowskiego. Miasto jest ważnym ośrodkiem przemysłowym Podkarpacia, znane m.in. z fabryki opon czy rowerów Arkus.

Informacje statystyczne

• Ludność (w 2010) – 47 234 mieszkańców, wraz z gminą Dębica stanowi zespół miejski, składający się z blisko 75 tys. mieszkańców
  
• Powierzchnia – 34,14 km² (co stanowi 4,34% pow. powiatu)
  
• Dochód na mieszkańca – 1321,04 zł (dane za rok 2002)
  
• Ludność Dębicy
  

Osiedla

Historia

Osiedle znane z przełomu XIII i XIV wieku, nazwa oznaczała dąbrowę, las dębowy. Pierwszy zapis źródłowy pochodzi z 1293 – wówczas to osada z nadania ks. Leszka Czarnego trafiła do rodu Gryfitów. W latach 1325 – 1327 jest uwzględniona w wykazach świętopietrza jako Dambicza. Miasto lokowane w 1358 na prawie średzkim staraniem Świętosława Gryfity u Kazimierza Wielkiego. Ponowna lokacja w 1372 na prawie magdeburskim.

Duży wpływ na rozwój miasta miała dolina Wisłoki, którą wiódł trakt z Węgier przez Nowy Żmigród, Dębicę aż do Sandomierza.

W dobie panowania austriackiego Dębica znalazła się najpierw w cyrkule pilzneńskim, a później w tarnowskim. W latach 1850-1867 była siedzibą powiatu. W 1856 otwarto linię kolejową z Krakowa, którą w 1858 przedłużono do Rzeszowa. Kolej spowodowała znaczny wzrost znaczenia miasta, a zwłaszcza jego atrakcyjności do lokalizacji zakładów przemysłowych. W 1887 powstała również linia do Rozwadowa (obecnie dzielnica Stalowej Woli) przez Mielec, czyniąc z Dębicy ważny węzeł kolejowy Polski.